19 Mart 2026
(A2.1) Hansel and Gretel — Hansel ve Gretel
Hansel and Gretel — Hansel ile Gretel
Seviyenize uygun İngilizce hikaye okuyun. Anlamadığınız cümlelerin yanındaki + butonuna tıklayarak Türkçe çevirisini görebilirsiniz.
Hikayede Geçen Temel Kelimeler
stepmother — üvey anne
woodcutter — oduncu
poor — fakir, zavallı
pebble — çakıl taşı
path — patika, iz
deep — derin, ıssız
abandon — terk etmek, bırakmak
cage — kafes
oven — fırın
trick — hile, kandırmak
brave — cesur
jewel — mücevher, değerli taş
hungry — aç
pretend — numara yapmak
shiny — parlak
escape — kaçmak, kurtulmak
realize — fark etmek, anlamak
tears — gözyaşları
finally — sonunda
moonlight — ay ışığı
lock — kilitlemek
lead — yol göstermek, götürmek
Hansel and Gretel
Hansel ile Gretel
Once upon a time, a poor woodcutter lived at the edge of a deep forest.
Bir zamanlar, fakir bir oduncu derin bir ormanın kenarında yaşıyordu.
He had two children — a boy named Hansel and a girl named Gretel.
Hansel adında bir oğlu ve Gretel adında bir kızı vardı.
Their stepmother was colder and more selfish than anyone in the village.
Üvey anneleri köydeki herkesten daha soğuk ve daha bencildi.
One night, when the children were sleeping, she spoke to their father.
Bir gece, çocuklar uyurken babaları ile konuştu.
"We have no food left, so we must take the children to the forest tomorrow," she said.
"Hiç yiyeceğimiz kalmadı, bu yüzden çocukları yarın ormana götürmeliyiz," dedi.
Their father was very sad, but he was too weak to say no.
Babaları çok üzgündü ama hayır demek için çok güçsüzdü.
Hansel heard everything through the door, so he went outside and filled his pockets with shiny pebbles.
Hansel kapının arkasından her şeyi duydu ve dışarı çıkarak ceplerini parlak çakıl taşlarıyla doldurdu.
The next morning, they walked deep into the forest after breakfast.
Ertesi sabah kahvaltıdan sonra ormanın derinliklerine doğru yürüdüler.
As he walked, Hansel dropped a pebble on the path every few steps.
Yürürken Hansel her birkaç adımda bir patikaya çakıl taşı bıraktı.
When they reached the middle of the forest, their stepmother left them alone and went home.
Ormanın ortasına ulaştıklarında üvey anneleri onları yalnız bırakıp eve gitti.
"Don't worry, Gretel. I know the way home," said Hansel calmly.
"Merak etme, Gretel. Eve giden yolu biliyorum," dedi Hansel sakin bir şekilde.
They waited until the moon came out, then the pebbles shone like tiny stars on the path.
Ay çıkana kadar beklediler, sonra çakıl taşları patikada küçük yıldızlar gibi parladı.
Hansel took Gretel's hand and they followed the moonlight path all the way home.
Hansel Gretel'in elini tuttu ve ay ışığındaki patikayı takip ederek eve kadar gittiler.
Their father saw them at the door and he cried with happiness because he missed them so much.
Babaları onları kapıda gördü ve onları çok özlediği için sevinçten ağladı.
But their stepmother was still there, so the next day she sent them into the forest again.
Ama üvey anneleri hâlâ oradaydı, bu yüzden ertesi gün onları yeniden ormana gönderdi.
This time Hansel had no pebbles, so he used breadcrumbs to mark the path.
Bu sefer Hansel'in çakıl taşı yoktu, bu yüzden patikayı işaretlemek için ekmek kırıntısı kullandı.
When they looked for the breadcrumbs later, the birds had eaten every single one.
Ekmek kırıntılarını sonradan aradıklarında kuşlar hepsini yemişti.
They walked deeper and deeper into the forest, but they could not find the way home.
Ormanın daha da derinlerine gittiler ama eve giden yolu bulamadılar.
After two long days of walking, they were more hungry and more tired than ever before.
İki uzun günlük yürüyüşün ardından daha önce hiç olmadıkları kadar aç ve yorgunlardı.
Suddenly, they saw the most beautiful house they had ever seen in their lives.
Birden hayatlarında gördükleri en güzel evi gördüler.
The walls were made of gingerbread, the windows were made of clear sugar, and the roof was covered in chocolate.
Duvarlar zencefilli ekmekten, pencereler şeffaf şekerden yapılmıştı ve çatı çikolatayla kaplıydı.
They started eating because they were so hungry, but then an old witch opened the door.
Çok aç oldukları için yemeye başladılar ama o sırada yaşlı bir cadı kapıyı açtı.
"Come in, my little ones! I have the most delicious food inside," said the witch with a smile.
"Gelin içeri, küçüklerim! İçeride en lezzetli yiyecekler var," dedi cadı gülümseyerek.
After they ate, the witch locked Hansel in a cage because she wanted to eat him.
Yedikten sonra cadı Hansel'i yemek istediği için onu bir kafese kilitledi.
Every day, the witch asked Hansel to show his finger so she could check if he was fat enough.
Her gün cadı yeterince şişmanladığını kontrol etmek için Hansel'den parmağını göstermesini istedi.
But clever Hansel pretended by showing a thin chicken bone instead of his finger.
Ama kurnaz Hansel parmağı yerine ince bir tavuk kemiği göstererek numara yaptı.
"How is he still so thin?" said the witch, and she got angrier every single day.
"Nasıl hâlâ bu kadar zayıf?" dedi cadı ve her geçen gün daha da öfkelendi.
One morning, the witch decided to cook Hansel, so she told Gretel to light the oven.
Bir sabah cadı Hansel'i pişirmeye karar verdi ve Gretel'e fırını yakmasını söyledi.
When the witch leaned over to check the oven, brave Gretel pushed her inside and locked the door.
Cadı fırını kontrol etmek için eğildiğinde cesur Gretel onu içeri itti ve kapıyı kilitledi.
Then she ran to the cage, opened it, and took Hansel's hand.
Sonra kafese koştu, onu açtı ve Hansel'in elini tuttu.
Before they left the witch's house, they found a large chest full of jewels and gold coins.
Cadının evinden ayrılmadan önce mücevherler ve altın paralarla dolu büyük bir sandık buldular.
They filled their pockets with as many jewels as they could carry and ran into the forest.
Ceplerini taşıyabildikleri kadar mücevherle doldurup ormana koştular.
After a long walk, they finally came out of the forest and saw their father's house.
Uzun bir yürüyüşten sonra sonunda ormandan çıktılar ve babalarının evini gördüler.
Their father ran to them with tears in his eyes because the stepmother had left while they were away.
Babaları gözlerinde gözyaşlarıyla onlara koştu çünkü üvey anne onlar yokken gitmişti.
"I was so worried about you both," he said, and he held them tightly in his arms.
"İkiniz için çok endişelendim," dedi ve onları kollarında sıkıca kucakladı.
When Hansel emptied his pockets, the jewels shone more brightly than the morning sun.
Hansel ceplerini boşalttığında mücevherler sabah güneşinden daha parlak parladı.
From that day on, they all lived happily together and never went hungry again.
O günden sonra hepsi birlikte mutlu yaşadılar ve bir daha hiç aç kalmadılar.
Anlama Soruları — Comprehension Questions
1. Why did the stepmother want to leave the children in the forest?
2. How did Hansel find the way home the first time they were left in the forest?
3. Why did Hansel show the witch a chicken bone instead of his finger?
4. What do you think would have happened if Gretel had not been brave enough to push the witch into the oven?
5. How did the children's lives change at the very end of the story?
Doğru Cevap
