3 Mart 2026
(A2.2) Hansel and Gretel — Hansel ve Gretel
Hansel and Gretel — Hansel ile Gretel
Seviyenize uygun İngilizce hikaye okuyun. Anlamadığınız cümlelerin yanındaki + butonuna tıklayarak Türkçe çevirisini görebilirsiniz.
Hikayede Geçen Temel Kelimeler
poverty — yoksulluk
stepmother — üvey anne
abandon — terk etmek
pebble — çakıl taşı
breadcrumb — ekmek kırıntısı
trail — iz, yol izi
gingerbread — zencefilli kurabiye
witch — cadı
cage — kafes
oven — fırın
trick — aldatmaca, hile
courage — cesaret
treasure — hazine
trust — güvenmek / güven
desperate — çaresiz, umutsuz
pretend — numara yapmak
realise — fark etmek, anlamak
guilt — suçluluk duygusu
forest — orman
forgive — affetmek
friendship — arkadaşlık, kardeşlik bağı
relief — rahatlama, ferahlama
manage — başarmak, üstesinden gelmek
beyond — ötesinde, gerisinde
Hansel and Gretel
Hansel ile Gretel
Hansel and Gretel lived with their father and stepmother in a small, dark cottage at the edge of a deep forest.
Hansel ile Gretel, babaları ve üvey anneleriyle derin bir ormanın kenarındaki küçük, karanlık bir kulübede yaşıyordu.
The family was living in great poverty, and there was very little food left in the house.
Aile büyük bir yoksulluk içinde yaşıyordu ve evde çok az yiyecek kalmıştı.
One night, while the children were sleeping, their stepmother said to their father that they must take the children into the forest and leave them there.
Bir gece çocuklar uyurken üvey anneleri babalarına çocukları ormana götürüp orada bırakmaları gerektiğini söyledi.
Their father felt desperate and full of guilt, but he was too weak to say no to her.
Babaları çaresiz hissetti ve suçluluk duygusuyla doldu, ama ona hayır diyemeyecek kadar güçsüzdü.
However, Hansel was not sleeping — he had heard everything, and he was already making a plan.
Oysa Hansel uyumuyordu — her şeyi duymuştu ve zaten bir plan yapıyordu.
As soon as the house was quiet, Hansel crept outside and filled his pockets with small white pebbles that were shining in the moonlight.
Ev sessizleşir sessizleşmez Hansel dışarı süzüldü ve ceplerini ay ışığında parlayan küçük beyaz çakıl taşlarıyla doldurdu.
He thought that the pebbles could save them if they needed to find their way home.
Eğer eve giden yolu bulmaya ihtiyaç duyarlarsa çakıl taşlarının onları kurtarabileceğini düşündü.
The next morning, the stepmother said cheerfully: "Come, children — we are going to collect wood in the forest today!"
Ertesi sabah üvey anne neşeyle dedi ki: "Gelin çocuklar — bugün ormanda odun toplayacağız!"
While they were walking deeper into the forest, Hansel quietly dropped a pebble on the ground every few steps.
Ormanın derinliklerine doğru yürürlerken Hansel her birkaç adımda bir yere sessizce bir çakıl taşı bıraktı.
The stepmother lit a fire for them and said: "Rest here — we are going to come back for you soon," although she knew she was lying.
Üvey anne onlar için bir ateş yaktı ve dedi ki: "Burada dinlenin — sizi almak için yakında geri geleceğiz," yalan söylediğini bilmesine rağmen.
Gretel felt terrified and began to cry, but Hansel held her hand and said: "Don't worry — I can get us home, I promise."
Gretel dehşete düştü ve ağlamaya başladı, ama Hansel onun elini tuttu ve dedi ki: "Merak etme — seni eve götürebilirim, söz veriyorum."
When the moon rose that night, the white pebbles began to shine on the dark ground like a trail of stars.
O gece ay doğduğunda beyaz çakıl taşları karanlık zeminde yıldızlardan oluşan bir iz gibi parlamaya başladı.
The children followed the shining trail all the way home, and their father hugged them with great relief and joy.
Çocuklar parlayan izi ta eve kadar takip etti ve babaları onları büyük bir rahatlama ve sevinçle kucakladı.
However, the stepmother was not going to give up so easily, and she made a second plan the very next day.
Oysa üvey anne bu kadar kolay vazgeçmeyecekti ve tam ertesi gün ikinci bir plan yaptı.
This time, she locked the door at night, so Hansel could not go outside to collect pebbles.
Bu sefer geceleri kapıyı kilitledi, böylece Hansel dışarı çıkıp çakıl taşı toplayamadı.
While they were walking into the forest again, Hansel secretly dropped breadcrumbs to mark the path, but the birds ate every single one.
Ormana tekrar girerlerken Hansel yolu işaretlemek için gizlice ekmek kırıntıları bıraktı, ama kuşlar hepsini yedi.
This time, the children were truly lost, and they wandered through the dark, cold forest for three whole days.
Bu sefer çocuklar gerçekten kayboldu ve üç tam gün boyunca karanlık, soğuk ormanda dolaştılar.
On the third day, they came across the most extraordinary house they had ever seen — its walls were made of gingerbread, its roof was made of cake, and its windows were made of clear sugar.
Üçüncü gün, hayatlarında gördükleri en olağandışı evle karşılaştılar — duvarları zencefilli kurabiyeden, çatısı pastadan ve pencereleri şeffaf şekerden yapılmıştı.
The children were so hungry that they started eating pieces of the house, although something about it felt deeply wrong.
Çocuklar o kadar açtı ki içlerinde bir şey bunun derinden yanlış olduğunu hissettirse de evin parçalarını yemeye başladılar.
Suddenly, the door opened and a very old woman looked out at them with small, sharp eyes.
Aniden kapı açıldı ve çok yaşlı bir kadın küçük, keskin gözlerle onlara baktı.
She said sweetly: "My poor dear children, you must be so tired and hungry — please come inside and I will take care of you."
Tatlı bir sesle dedi ki: "Zavallı yavrularım, çok yorgun ve aç olmalısınız — lütfen içeri gelin ve ben sizinle ilgileneceğim."
Although Hansel felt nervous, he could not resist because they were both exhausted and needed to eat.
Hansel gergin hissetti, ama ikisi de bitkin düşmüş ve yemeye ihtiyaç duyduğundan direnemediler.
The old woman was actually an evil witch who used to trap children and eat them, and as soon as they fell asleep, she locked Hansel in a wooden cage.
Yaşlı kadın aslında çocukları tuzağa düşürüp yiyen kötü bir cadıydı ve onlar uykuya dalar dalmaz Hansel'i tahta bir kafese kapattı.
Every morning, the witch told Hansel to stick out his finger so she could check if he was fat enough to eat.
Cadı her sabah Hansel'e yemek için yeterince şişmanlamış mı diye kontrol edebilmek için parmağını uzatmasını söyledi.
However, because the witch had very poor eyesight, Hansel was cleverly holding out a thin chicken bone instead of his finger, and the witch could not understand why he was not getting fatter.
Oysa cadının görme duyusu çok zayıf olduğundan Hansel parmağı yerine zekice ince bir tavuk kemiği uzatıyordu ve cadı neden şişmanlamadığını anlayamıyordu.
Gretel was watching all of this carefully and thought that she needed to act before it was too late.
Gretel bunların hepsini dikkatle izliyordu ve çok geç olmadan harekete geçmesi gerektiğini düşündü.
One morning, the impatient witch decided she was going to cook Hansel that very day, and she ordered Gretel to help light the oven.
Bir sabah sabırsız cadı tam o gün Hansel'i pişirmeye karar verdi ve Gretel'e fırını yakmaya yardım etmesini emretti.
The witch said: "Lean in and check if the oven is hot enough, you stupid girl!"
Cadı dedi ki: "Eğil ve fırının yeterince sıcak olup olmadığını kontrol et, aptal kız!"
Gretel pretended not to understand and said: "I don't know how to do it — could you show me, please?"
Gretel anlamıyormuş gibi yaptı ve dedi ki: "Nasıl yapılacağını bilmiyorum — lütfen bana gösterir misiniz?"
As soon as the witch leaned into the oven to demonstrate, Gretel used all her courage and pushed her inside, then shut the heavy iron door.
Cadı göstermek için fırına eğilir eğilmez Gretel tüm cesaretini kullandı ve onu içeri itti, ardından ağır demir kapıyı kapattı.
She ran to the cage, broke the lock, and the two children held each other tightly, trembling with relief.
Kafese koştu, kilidi kırdı ve iki çocuk rahatlama içinde titreyerek birbirine sıkıca sarıldı.
While they were searching the witch's house, they found chests full of pearls, jewels and gold coins hidden beyond a secret door.
Cadının evini ararlarken gizli bir kapının gerisinde saklı inci, mücevher ve altın sikke dolu sandıklar buldular.
Hansel said: "We should take this treasure home so our father will never have to worry about poverty again."
Hansel dedi ki: "Bu hazineyi eve götürmeliyiz ki babamızın artık yoksulluk konusunda hiç endişelenmesine gerek kalmasın."
They filled their pockets with as many jewels as they could carry and followed a white duck across a wide lake until they finally recognised the path home.
Ceplerini taşıyabildikleri kadar mücevherle doldurdular ve sonunda eve giden yolu tanıyana kadar geniş bir gölün karşısında beyaz bir ördeği takip ettiler.
When they arrived home, they realised that their stepmother had gone away and their father was sitting alone by the cold fireplace, thinking about his children every single day.
Eve ulaştıklarında üvey annelerinin gitmiş olduğunu ve babalarının soğuk şöminenin yanında tek başına oturarak her gün çocuklarını düşündüğünü fark ettiler.
Their father wept when he saw them, and although he could not fully forgive himself for what he had done, the warmth of their friendship and love slowly healed him.
Onları görünce ağladı ve yaptığı için kendini tam olarak affedemese de çocuklarının sevgisi ve aralarındaki bağın sıcaklığı onu yavaş yavaş iyileştirdi.
From that day on, the three of them lived comfortably and happily together, and the children never forgot that it was courage and trust in each other that had brought them home.
O günden itibaren üçü birlikte rahat ve mutlu yaşadı; çocuklar onları eve getiren şeyin birbirine duyulan cesaret ve güven olduğunu hiç unutmadı.
Anlama Soruları — Comprehension Questions
1. Why did Hansel use a chicken bone instead of his finger when the witch checked him each morning?
2. How does Gretel's character change between the beginning of the story and the moment she pushes the witch?
3. Although the stepmother is the one who planned to abandon the children, the story also shows that their father is responsible. Why?
4. What do the pebbles and breadcrumbs represent in the story, and what does the difference between them tell us?
5. The story says the father "could not fully forgive himself." What does this suggest about his character at the end?
Doğru Cevap
💪💪