A2.2
Seviyeyi değiştir
Nezihe Muhiddin — Türkiye'nin İlk Kadın Gazetecisi
Seviyenize uygun İngilizce biyografi okuyun. Anlamadığınız cümlelerin yanındaki + butonuna tıklayarak Türkçe çevirisini görebilirsiniz.
Biyografide Geçen Temel Kelimeler
courage — cesaret
determination — kararlılık
legacy — miras
contribution — katkı
struggle — mücadele
society — toplum
equal — eşit
rights — haklar
private teacher — özel öğretmen
divorce — boşanma
official — memur; resmi
association — dernek
union — birlik
congress — kongre
political party — siyasi parti
petition — dilekçe
refuse — reddetmek
disappointed — hayal kırıklığına uğramış
candidate — aday
parliament — meclis
conflict — anlaşmazlık
accuse — suçlamak
reputation — itibar
vote — oy vermek; oy hakkı
Nezihe Muhiddin
Türkiye'nin İlk Kadın Gazetecisi
Nezihe Muhiddin was born in 1889 in Kandilli, a quiet neighborhood on the Bosphorus in Istanbul.
Nezihe Muhiddin 1889'da İstanbul'da, Boğaz kıyısındaki sakin bir semt olan Kandilli'de doğdu.
Her father worked for the state, and her mother came from a respected Ottoman family.
Babası devlet için çalışıyordu ve annesi saygın bir Osmanlı ailesindendi.
Her family believed that education was important, so Nezihe studied at home with private teachers.
Ailesi eğitimin önemli olduğuna inandığı için Nezihe evde özel öğretmenlerle okudu.
Because she studied at home, she was able to learn French, German and Persian.
Evde okuduğu için Fransızca, Almanca ve Farsça öğrenebildi.
She had one brother, Faik, and the two children grew up in a home that valued learning.
Faik adında bir erkek kardeşi vardı ve iki çocuk öğrenmeye değer veren bir evde büyüdü.
Her mother often took her to gatherings where educated women discussed women's rights and social problems.
Annesi onu sık sık eğitimli kadınların kadın haklarını ve toplumsal sorunları tartıştığı toplantılara götürürdü.
Nezihe listened carefully, and these conversations made her think that women deserved a bigger place in society.
Nezihe dikkatle dinledi ve bu sohbetler onu kadınların toplumda daha büyük bir yeri hak ettiğini düşünmeye yöneltti.
When she was 18, she married Muhlis Ethem, but the marriage ended in divorce.
18 yaşındayken Muhlis Ethem'le evlendi ama evlilik boşanmayla sonuçlandı.
In those days, society often judged divorced women, so this was a difficult time for her.
O yıllarda toplum boşanmış kadınları sık sık yargılardı, bu yüzden bu onun için zor bir dönemdi.
Later she married Memduh Tepedelengil, an official who worked for the Istanbul municipal companies.
Daha sonra İstanbul belediye şirketlerinde çalışan bir memur olan Memduh Tepedelengil ile evlendi.
Although she took his surname, she kept writing under the name Nezihe Muhiddin.
Onun soyadını almasına rağmen Nezihe Muhiddin adıyla yazmaya devam etti.
After the 1908 revolution, Nezihe started working as a teacher in an industrial school.
1908 devriminden sonra Nezihe bir sanayi okulunda öğretmen olarak çalışmaya başladı.
Later she became a school director and managed several schools, even foreign ones.
Daha sonra okul müdürü oldu ve yabancı okullar dahil birkaç okulu yönetti.
During World War I, she and her students knitted clothes for soldiers at the school.
I. Dünya Savaşı sırasında okulda öğrencileriyle birlikte askerler için örgü ördü.
In 1913, she became the secretary general of an association that protected Turkish women.
1913'te Türk kadınlarını koruyan bir derneğin genel sekreteri oldu.
While she was working in schools, she was also writing for the women's magazine Kadınlar Dünyası.
Okullarda çalışırken aynı zamanda kadın dergisi Kadınlar Dünyası için de yazıyordu.
She wrote that women should have education, work and a voice in public life.
Kadınların eğitim, iş ve kamusal hayatta söz hakkına sahip olması gerektiğini yazdı.
She believed that women could not be free if they stayed outside social and political life.
Kadınlar sosyal ve siyasi hayatın dışında kalırsa özgür olamayacaklarına inanıyordu.
She also wrote many novels and stories that discussed women's problems and men's attitudes in marriage.
Ayrıca kadınların sorunlarını ve erkeklerin evlilikteki tutumlarını ele alan birçok roman ve hikâye yazdı.
In June 1923, Nezihe wrote in the newspaper Vakit that women were going to form a political party.
Haziran 1923'te Nezihe, Vakit gazetesinde kadınların siyasi bir parti kuracağını yazdı.
The congress, prepared at her own home, took place on June 15, 1923.
Kendi evinde hazırlanan kongre 15 Haziran 1923'te yapıldı.
At the Darülfünun hall in Istanbul, the women decided to establish the Women's People Party.
İstanbul'daki Darülfünun salonunda kadınlar Kadınlar Halk Fırkası'nı kurmaya karar verdi.
Thirteen women joined her in this decision, even though women did not have the right to vote.
Kadınların oy hakkı olmamasına rağmen on üç kadın bu kararda ona katıldı.
Many people said that politics belonged to men, but Nezihe disagreed.
Birçok kişi siyasetin erkeklere ait olduğunu söyledi ama Nezihe aynı fikirde değildi.
The party sent its official petition before the Republican People's Party was even founded.
Parti, Cumhuriyet Halk Fırkası daha kurulmadan resmi dilekçesini verdi.
However, the government refused it because women had no political rights under the law.
Ancak hükümet, kadınların yasalar önünde siyasi hakları olmadığı için bunu reddetti.
Nezihe felt deeply disappointed, but she did not give up.
Nezihe derin bir hayal kırıklığı yaşadı ama pes etmedi.
As soon as the party was refused, she and her friends planned a women's association instead.
Parti reddedilir reddedilmez, o ve arkadaşları bunun yerine bir kadın derneği planladı.
The Turkish Women's Union was officially founded on February 7, 1924, and Nezihe became its president.
Türk Kadınlar Birliği 7 Şubat 1924'te resmen kuruldu ve Nezihe başkanı oldu.
She led the union until 1927, and it opened courses to educate women.
Birliği 1927'ye kadar yönetti ve birlik kadınları eğitmek için kurslar açtı.
The union also published the magazine Kadın Yolu, and Nezihe wrote many articles for it.
Birlik ayrıca Kadın Yolu dergisini çıkardı ve Nezihe bunun için birçok makale yazdı.
In 1925, the union nominated Nezihe and Halide Edip as candidates, although women could not be elected.
1925'te birlik, kadınlar seçilemese de Nezihe ile Halide Edip'i aday gösterdi.
They were not expecting to win; they wanted to influence parliament and make society more aware.
Kazanmayı beklemiyorlardı; meclisi etkilemek ve toplumu daha duyarlı hale getirmek istiyorlardı.
In 1927, a conflict began inside the union, and Nezihe had to leave her position.
1927'de birlik içinde bir anlaşmazlık başladı ve Nezihe görevinden ayrılmak zorunda kaldı.
People accused her of wrongdoing, but she never received any punishment.
İnsanlar onu usulsüzlükle suçladı ama hiçbir ceza almadı.
However, the accusations hurt her reputation, and some of her own friends turned against her.
Ancak suçlamalar itibarına zarar verdi ve kendi arkadaşlarından bazıları ona karşı döndü.
Although this time was painful, she continued to write for many more years.
Bu dönem acı verici olsa da yıllarca yazmaya devam etti.
In 1934, Turkish women won the right to vote, and Nezihe's early struggle had prepared the way.
1934'te Türk kadınları oy hakkını kazandı ve Nezihe'nin erken mücadelesi yolu hazırlamıştı.
She died in Istanbul on February 10, 1958, but for many years official history hardly mentioned her.
10 Şubat 1958'de İstanbul'da öldü ama uzun yıllar resmi tarih ondan neredeyse hiç bahsetmedi.
In 2016, her grave was completed with the words "Revolution without women is impossible."
2016'da mezarı "Kadınsız inkılap mümkün değildir" sözleriyle tamamlandı.
Her courage and determination showed that change can begin even when the law says no.
Cesareti ve kararlılığı, yasa hayır dediğinde bile değişimin başlayabileceğini gösterdi.
Her contribution to women's rights was important because she gave women places to learn, write and organize.
Kadın haklarına katkısı önemliydi çünkü kadınlara öğrenebilecekleri, yazabilecekleri ve örgütlenebilecekleri alanlar sundu.
Her legacy reminds us that a society is stronger when women have an equal voice.
Mirası bize, kadınların eşit söz hakkı olduğunda toplumun daha güçlü olduğunu hatırlatıyor.
Anlama Soruları — Comprehension Questions
1. Why were the gatherings with her mother important for Nezihe's later life?
2. What does the change from a political party to an association show about Nezihe?
3. Why did Nezihe and Halide Edip become candidates in 1925, although women could not be elected?
4. Which sentence best describes the result of the accusations in 1927?
5. What does the writing on her grave in 2016 suggest about how people see Nezihe today?
Dogru Cevap