A2.2
Seviyeyi değiştir
Münir Özkul
Seviyenize uygun İngilizce biyografi okuyun. Anlamadığınız cümlelerin yanındaki + butonuna tıklayarak Türkçe çevirisini görebilirsiniz.
Biyografide Geçen Temel Kelimeler
career — kariyer, meslek hayatı
stage — sahne
community theatre — halk tiyatrosu
role — rol
director — yönetmen
comedy — komedi
ordinary — sıradan, gündelik
strict — sert, disiplinli
audience — izleyici kitlesi
award — ödül
critic — eleştirmen
respect — saygı duymak
honour — onur
popular — popüler, sevilen
struggle — mücadele
quit — bırakmak
courage — cesaret
determination — kararlılık
recognition — takdir, tanınma
title — unvan
warmth — sıcaklık
contribution — katkı
legacy — miras, bırakılan iz
generation — nesil
Münir Özkul
Münir Özkul was born in Istanbul on 15 August 1925, and he grew up there.
Münir Özkul 15 Ağustos 1925'te İstanbul'da doğdu ve orada büyüdü.
He studied at Istanbul Boys' High School, one of the best-known schools in the city.
Şehrin en tanınmış okullarından biri olan İstanbul Erkek Lisesi'nde okudu.
After school, he wanted to work in theatre, so he went to Bakırköy.
Okuldan sonra tiyatroda çalışmak istedi ve bu yüzden Bakırköy'e gitti.
The Bakırköy Halkevi was a small community theatre, but it gave him his first real chance.
Bakırköy Halkevi küçük bir halk tiyatrosuydu ama ona ilk gerçek şansını verdi.
He was learning his craft on that modest stage while he slowly built his name.
O mütevazı sahnede mesleğini öğreniyor, bir yandan da adını yavaş yavaş duyuruyordu.
Later, he worked at the Ankara State Theatre and the Istanbul City Theatre.
Daha sonra Ankara Devlet Tiyatrosu'nda ve İstanbul Şehir Tiyatroları'nda çalıştı.
In those years, the stage was the centre of his working life.
O yıllarda sahne, çalışma hayatının merkeziydi.
His role in Fareler ve İnsanlar, directed by Muhsin Ertuğrul, made him famous.
Muhsin Ertuğrul'un yönettiği Fareler ve İnsanlar'daki rolü onu ünlü yaptı.
People said that this performance showed how talented he really was.
İnsanlar bu performansın ne kadar yetenekli olduğunu gösterdiğini söylüyordu.
Later, he received the symbolic hat of İsmail Dümbüllü, a great honour for any stage actor.
Daha sonra İsmail Dümbüllü'nün simgesel kavuğunu devraldı; bu, her sahne sanatçısı için büyük bir onurdu.
It showed that other artists respected his work, so he probably felt very proud.
Bu, diğer sanatçıların onun işine saygı duyduğunu gösteriyordu; bu yüzden büyük ihtimalle çok gurur duymuştur.
From the 1950s, he worked mostly in cinema, and soon the whole country knew his face.
1950'li yıllardan itibaren çoğunlukla sinemada çalıştı ve kısa sürede tüm ülke onun yüzünü tanıdı.
Films such as Edi ile Büdü, Balıkçı Güzeli and Kalbimin Şarkısı attracted a lot of attention.
Edi ile Büdü, Balıkçı Güzeli ve Kalbimin Şarkısı gibi filmler büyük ilgi gördü.
Yeşilçam was very active at that time, so actors like him had to work fast.
Yeşilçam o dönemde çok hareketliydi, bu yüzden onun gibi oyuncuların hızlı çalışması gerekiyordu.
Although he was already a known stage actor, he became famous across the country through his films.
Zaten tanınmış bir sahne oyuncusu olmasına rağmen, asıl ünlülüğüne filmleri sayesinde ülke çapında ulaştı.
In many films, he played ordinary family men, and audiences easily felt close to them.
Birçok filmde sıradan aile babalarını canlandırdı ve izleyiciler bu karakterlere kolayca yakınlık duydu.
In the 1970s, he worked with the director Ertem Eğilmez, and this became the peak of his fame.
1970'lerde yönetmen Ertem Eğilmez ile çalıştı ve bu dönem şöhretinin doruk noktası oldu.
His most famous role was Kel Mahmut, the school principal in the Hababam Sınıfı series.
En ünlü rolü, Hababam Sınıfı serisindeki okul müdürü Kel Mahmut'tu.
Mahmut Hoca was strict, but he really cared about his lazy and troublesome students.
Mahmut Hoca sertti ama tembel ve yaramaz öğrencilerini gerçekten önemsiyordu.
He tried to guide them toward a better life, even though they often made him angry.
Onu sık sık kızdırmalarına rağmen, onlara daha iyi bir hayat için yol göstermeye çalışıyordu.
Many viewers still believe that no other actor could play this role as warmly as he did.
Birçok izleyici hâlâ başka hiçbir oyuncunun bu rolü onun kadar sıcak oynayamayacağına inanıyor.
He often acted with Adile Naşit, and the two became one of Turkish cinema's most loved pairs.
Sık sık Adile Naşit ile birlikte oynadı ve ikisi Türk sinemasının en sevilen ikililerinden biri oldu.
In 1972, he won the Golden Orange Award for Best Actor for his performance in Sev Kardeşim.
1972'de Sev Kardeşim filmindeki performansıyla En İyi Erkek Oyuncu dalında Altın Portakal Ödülü'nü kazandı.
This award was proof that critics respected him as much as the public did.
Bu ödül, eleştirmenlerin de halk kadar ona saygı duyduğunun kanıtıydı.
He also appeared in family comedies such as Bizim Aile, Aile Şerefi and Mavi Boncuk.
Ayrıca Bizim Aile, Aile Şerefi ve Mavi Boncuk gibi aile komedilerinde de yer aldı.
In the 1980s, he acted in television series such as Uzaylı Zekiye and Şaban ile Şirin.
1980'lerde Uzaylı Zekiye ve Şaban ile Şirin gibi televizyon dizilerinde oynadı.
However, when television became very popular, he stayed away from public life.
Ancak televizyon çok popüler olduğunda kendini halk hayatından uzak tuttu.
He still appeared on some programmes as a guest, or he played small parts.
Yine de bazı programlarda konuk olarak yer aldı ya da küçük roller oynadı.
His private life was not always easy, although millions of people loved him.
Milyonlarca insan onu sevse de özel hayatı her zaman kolay değildi.
He married four times and had three children, and his daughter Güner became an actress.
Dört kez evlendi ve üç çocuğu oldu; kızı Güner de oyuncu oldu.
In his youth, he had problems with alcohol, and for many years he had to fight against it.
Gençliğinde alkolle sorunları vardı ve uzun yıllar boyunca bununla mücadele etmek zorunda kaldı.
It was a long and painful struggle, and it required great courage.
Bu uzun ve acı verici bir mücadeleydi ve büyük cesaret gerektiriyordu.
By the 1990s, he had quit drinking completely, and this showed his determination.
1990'lara gelindiğinde içkiyi tamamen bırakmıştı ve bu onun kararlılığını gösteriyordu.
In 1998, he received the title of State Artist, which was recognition of a very long career.
1998'de Devlet Sanatçısı unvanını aldı; bu, çok uzun bir kariyerin takdiriydi.
Münir Özkul died in Istanbul on 5 January 2018 at the age of ninety-two.
Münir Özkul 5 Ocak 2018'de doksan iki yaşında İstanbul'da hayatını kaybetti.
His fans felt sad, but they were also grateful for the joy he had given them.
Hayranları üzüldü ama aynı zamanda ona verdiği neşe için minnettardı.
During a career that began in 1940, he acted in more than 400 films and plays.
1940'ta başlayan kariyeri boyunca 400'den fazla filmde ve tiyatro oyununda rol aldı.
His greatest contribution was making ordinary people laugh while also showing them warmth and humanity.
En büyük katkısı, sıradan insanları güldürürken onlara sıcaklığı ve insanlığı da göstermesiydi.
Young viewers are going to discover his films, and they will probably love them too.
Genç izleyiciler onun filmlerini keşfedecek ve büyük ihtimalle onları da sevecekler.
His legacy shows that an honest and simple performance can touch many generations.
Mirası, dürüst ve sade bir performansın birçok nesle dokunabileceğini gösteriyor.
Anlama Soruları — Comprehension Questions
1. Why was the play Fareler ve İnsanlar so important for his career?
2. What does the character of Mahmut Hoca suggest about Münir Özkul's acting style?
3. Why was the Golden Orange Award meaningful for him?
4. What does his fight against alcohol tell us about his personality?
5. Which statement best describes his legacy?
Dogru Cevap