A2.1
Seviyeyi değiştir
Adile Naşit
Seviyenize uygun İngilizce biyografi okuyun. Anlamadığınız cümlelerin yanındaki + butonuna tıklayarak Türkçe çevirisini görebilirsiniz.
Biyografide Geçen Temel Kelimeler
stage — sahne
director — yönetmen
decide — karar vermek
join — katılmak
appear — görünmek, yer almak
role — rol
notice — fark etmek
operation — ameliyat
loss — kayıp
news — haber
caring — şefkatli, ilgili
audience — seyirci
stubborn — inatçı
pickle — turşu
storyteller — masal anlatıcısı
lamb — kuzu
ill — hasta
doodle — Google'ın özel logosu
prize — ödül
remember — hatırlamak, anmak
only — tek
choose — seçmek
Adile Naşit
Adile Naşit was born in Istanbul in 1930 into a family of artists.
Adile Naşit 1930'da İstanbul'da, sanatçılardan oluşan bir ailede doğdu.
Her father was a famous theatre actor, and her mother was an actress too.
Babası ünlü bir tiyatro oyuncusuydu, annesi de oyuncuydu.
She and Selim grew up in the theatre, so it was their playground.
Selim ile birlikte tiyatroda büyüdü, bu yüzden sahne onların oyun alanıydı.
Her father took her to the director Muhsin Ertuğrul so she could act.
Babası onu oyunculuk yapabilmesi için yönetmen Muhsin Ertuğrul'a götürdü.
In 1943, when Adile was only thirteen, her father died.
1943'te, Adile daha on üç yaşındayken babası öldü.
It was a very difficult time for the young girl.
Genç kız için çok zor bir dönemdi.
After her father's death, she decided to become an actress.
Babasının ölümünden sonra oyuncu olmaya karar verdi.
She left school at fourteen and joined the children's theatre in 1944.
On dört yaşında okulu bıraktı ve 1944'te çocuk tiyatrosuna katıldı.
Adile worked hard and learned a lot on stage in those years.
Adile o yıllarda çok çalıştı ve sahnede çok şey öğrendi.
In 1947, before she was eighteen, she appeared in her first film, Yara.
1947'de, daha on sekiz yaşına basmadan ilk filmi Yara'da yer aldı.
Then, in 1948, she played in the play Lüküs Hayat.
Ardından 1948'de Lüküs Hayat oyununda rol aldı.
People noticed her special laugh, and they began to love her.
İnsanlar onun kendine has kahkahasını fark etti ve onu sevmeye başladı.
In 1950, she married Ziya Keskiner, who was also a theatre actor.
1950'de, o da bir tiyatro oyuncusu olan Ziya Keskiner ile evlendi.
Their son, Ahmet, was born in 1951, one year after the wedding.
Oğulları Ahmet, düğünlerinden bir yıl sonra, 1951'de doğdu.
In 1961, Adile, Ziya and Selim opened their own theatre, called Naşit Theatre.
1961'de Adile, Ziya ve Selim, Naşit Tiyatrosu adında kendi tiyatrolarını kurdu.
After it closed, she worked at the Gazanfer Özcan-Gönül Ülkü Theatre until 1975.
Tiyatro dağıldıktan sonra 1975'e kadar Gazanfer Özcan-Gönül Ülkü Tiyatrosu'nda çalıştı.
Ahmet was her only child, and he was born with a heart problem.
Ahmet onun tek çocuğuydu ve kalp rahatsızlığıyla doğmuştu.
His doctors said that he needed an operation in America.
Doktorlar onun Amerika'da ameliyat olması gerektiğini söyledi.
In June 1966, Ahmet died, and Adile lost her only child.
Haziran 1966'da Ahmet öldü ve Adile tek çocuğunu kaybetti.
She was getting ready for a play in Izmir when she heard the news.
Haberi duyduğunda İzmir'de bir oyun için hazırlanıyordu.
Even after this terrible loss, she continued to work and make the audience laugh.
Bu korkunç kayıptan sonra bile çalışmaya ve seyirciyi güldürmeye devam etti.
In the 1970s, Adile became one of Turkey's most loved film actresses.
1970'lerde Adile, Türkiye'nin en sevilen film oyuncularından biri oldu.
In 1975, she played Hafize Ana in the film Hababam Sınıfı.
1975'te Hababam Sınıfı filminde Hafize Ana'yı oynadı.
Hafize Ana was a warm, caring mother figure, and the audience loved her.
Hafize Ana sıcak, şefkatli bir anne figürüydü ve seyirci onu çok sevdi.
She was the only actor to appear in all the Hababam Sınıfı films.
Hababam Sınıfı serisinin tüm filmlerinde yer alan tek oyuncu oydu.
In 1976, she won a Golden Orange Best Actress prize for İşte Hayat.
1976'da İşte Hayat filmiyle Altın Portakal En İyi Kadın Oyuncu Ödülü'nü kazandı.
In 1978, she played Saadet, a stubborn pickle seller, in Neşeli Günler.
1978'de Neşeli Günler'de inatçı bir turşucu olan Saadet'i oynadı.
Her husband Ziya died in 1982, and she married again in 1983.
Eşi Ziya 1982'de öldü ve 1983'te yeniden evlendi.
In her later years, she told stories to children on the programme Uykudan Önce.
Son yıllarında Uykudan Önce programında çocuklara masal anlattı.
She began every story with the word "Kuzucuklarım", which means "my little lambs".
Her masalına "Kuzucuklarım" diye başlardı; bu, "küçük kuzularım" demektir.
In 1985, people chose her as Mother of the Year for her mother roles.
1985'te, canlandırdığı anne rolleri nedeniyle insanlar onu Yılın Annesi seçti.
In 1987, she was filming a movie when she became very ill.
1987'de bir film çekerken çok hastalandı.
Adile Naşit died on 11 December 1987 in Istanbul, at the age of fifty-seven.
Adile Naşit 11 Aralık 1987'de, elli yedi yaşında İstanbul'da öldü.
Millions of people were sad, but her films and stories stayed with them.
Milyonlarca insan üzüldü, ama filmleri ve masalları onlarla kaldı.
In 2016, Google remembered her with a doodle on her birthday.
2016'da Google, doğum gününde onu bir doodle ile andı.
Today, many Turkish families still watch her films and remember her kind face.
Bugün birçok Türk ailesi hâlâ onun filmlerini izliyor ve güler yüzünü hatırlıyor.
Anlama Soruları — Comprehension Questions
1. Why was the theatre a natural place for Adile from childhood?
2. What can we understand about Adile after her son's death?
3. Why do you think she began every story with "Kuzucuklarım"?
4. What made Adile special in the Hababam Sınıfı series?
5. What does the Google doodle in 2016 tell us about Adile Naşit?
Dogru Cevap